Luuk en de fluisterende bos

Leeftijd 3–5

Tijdens een haastige ochtendwandeling leert Luuk zijn harde stem zachter te zetten, langzaam te gaan als een slak en de geheime, stille muziek te ontdekken die het bos al die tijd speelt.

‘Hoeraaa! Kijk mij eens!’ riep Luuk. Hij stampte over het zonnige bospad en zwaaide met zijn armen. Zijn grote stem weerkaatste tegen alle bomen, als een bel die maar niet ophield.

De laarzen van de grote mens maakten helemaal geen geluid. Alleen een zacht kruk-kruk-kruk op de dennennaalden, alsof het bos op zijn tenen naast hen meeliep.

‘Maar ik vind hard zijn leuk!’ zei Luuk, en hij stampte met zijn laars. Toen probeerde hij een heel klein fluisterstemmetje, gewoon om te kijken. Het kriebelde in zijn eigen oren.

Maak het met de naam en foto van je kind · Bekijk de verhalenbibliotheek