Noah en het zakje vol lachjes

Leeftijd 3–5

Op weg naar school speelt Noah een geheim spelletje: hij stopt een lachje in een klein zakje en geeft het weg aan iedereen die hij tegenkomt, en kijkt verwonderd hoe één lachje er vele wordt.

Noah stopte een gloednieuw lachje diep in het zakje van de gele want. “Vandaag,” fluisterde hij, terwijl hij een warme, vaste hand stevig vasthield, “ga ik al mijn lachjes weggeven!”

Ze liepen over de stoep, met zwaaiende handen, een-twee, een-twee. De knisperende bladeren zeiden hallo onder zijn gele laarzen. “Lachjes zoeken, lachjes zoeken, daar gaan we!” zong Noah.

Op de hoek stond de grote gele bus, en achter het stuur zat meneer Otto, zo moe als een oud boterhammetje. Noah kwam dicht bij hem staan en lachte zijn allerstraalste lach.

Maak het met de naam en foto van je kind · Bekijk de verhalenbibliotheek