Julia en het heerlijke wachten

Leeftijd 3–5

Op een verjaardagsfeestje lijkt het wachten op de taart voor Julia eindeloos te duren, tot ze zich voorstelt dat ze een rups is, lekker warm in een pop, en onrustige minuten verandert in een stille, vleugelgroeiende tovertijd.

De taart stond hoog en gouden te glanzen, met kaarsjes die nog aangestoken moesten worden. Julia huppelde van het ene been op het andere. “Is het nu tijd? Is het nu tijd?” Ze stuiterde maar door, maar de tijd bleef stilstaan.

“Zo meteen,” zei een stem, terwijl twee handen het kleed gladstreken. Maar zo meteen duurde lang, lang, lang. In Julias buik kriebelde en borrelde het van grote wachtgevoelens.

gluurde tevoorschijn achter de vlinderstruik. “Psst! Kom kijken!” Een echte vlinder zweefde voorbij, rustig en zonder haast, alsof die de hele dag de tijd had om te vliegen.

Maak het met de naam en foto van je kind · Bekijk de verhalenbibliotheek