Mila en de spiegel vol liefde

Leeftijd 3–5

Na het tandenpoetsen gluurt Mila in de maanvormige spiegel, voelt zich heel even verlegen, en vindt dan de moed om de warmste woorden te zeggen die ze kent: lief, dapper en graag gezien.

Poets, poets, poets! Op en neer. Mila poetste tot haar tandjes helemaal blonken. “Klaar!” giechelde ze, en ze legde de tandenborstel met een vrolijk getik neer.

Flip het vuurvliegje kwam binnengezoemd, knipperde twee keer en landde op de rand van de spiegel. “Gloei en ga!” neuriede Flip. “Er staat iemand op je te wachten om gedag te zeggen!”

Mila gluurde in het ronde glas. Maar haar eigen ogen keken zo groot en helder terug dat ze haar hoofdje boog, met warme wangetjes, en wegkeek.

Maak het met de naam en foto van je kind · Bekijk de verhalenbibliotheek