Bram en het verdwaalde hondje

Leeftijd 3–5

Als Bram in het park een zacht gepiep hoort, gaat hij samen met een vertrouwde volwassene op zoek naar sporen, stelt hij een bang hondje gerust en brengt hij het terug bij zijn blije baasje.

Bram huppelde over het grindpad, zijn laarzen knarsten en het blikje met koekjes rinkelde. Toen hoorde hij ineens een heel zacht geluidje. “Piep... piep...” “Hoorde je dat?” fluisterde Bram. “Goed luisteren, goed kijken, zo vind je een hondje te pakken!”

“Piep, piep,” klonk het weer, zacht als een geheimpje. Bram sperde zijn ogen wijd open. “Het komt uit die grote heg! , kom mee kijken! Goed luisteren, goed kijken!”

pakte Bram bij de hand. “Goed opgemerkt! In struiken kruipen we nooit alleen. Blijf maar hier staan, dan kijken we samen, rustig aan.” Ze bleven stilstaan, een veilig stukje bij de heg vandaan.

Maak het met de naam en foto van je kind · Bekijk de verhalenbibliotheek