Julia en de wolkenbeeldhouwster van Zonsondergangheuvel

Leeftijd 3–5

Tijdens een gouden picknick vraagt Julia zich af of ze wel echte plaatjes in de wolken kan vinden, tot ze ontdekt dat op Zonsondergangheuvel elke vorm die ze bedenkt echt is.

spreidt het geruite kleedje uit onder de grote eikenboom op Zonsondergangheuvel. Julia gaat zitten en kijkt omhoog naar de wolkige lucht. ‘Wat als ik geen plaatjes kan vinden?’ vraagt ze, terwijl ze haar wolkenwijzer dicht tegen zich aan drukt.

‘Er is geen verkeerde manier om naar wolken te kijken,’ zegt , die naast haar komt zitten. Julia legt haar hoofd schuin. Een ronde, pluizige wolk drijft langzaam en glinsterend boven hen voorbij. ‘Vertel me maar het eerste wat je ziet.’

Julia knijpt haar ogen tot spleetjes. Dan begint haar hele gezicht te stralen. ‘Een schildpad!’ Ze wijst met haar stok omhoog. ‘Zie je het ronde, bolle schild?’ Pip blaft en kwispelt, alsof hij het ook ziet.

Maak het met de naam en foto van je kind · Bekijk de verhalenbibliotheek