Luuk en het niesdraakje Peper

Leeftijd 3–5

Als Luuk een draakje in zakformaat vindt, dat bij elke nies piepkleine gouden vonkjes uitstraalt, pakt hij een mandje vol medicijnen om de snotterige Peper beter te maken. Niets helpt, en Peper zegt na elke nies sorry. Dan wordt de tuin donker en blauw, en Luuk's fonkelende idee laat hen allebei zie

Op een winderige ochtend vond Luuk een theekopje op de vensterbank in de keuken. Er zat iets in te snurken. Iets groens. Iets kleins. Iets met... VLEUGELS!

Het was een draakje! Een babydraakje, zo klein dat hij in een broekzak paste! ‘Ik ben Peper,’ zei hij verlegen. Zijn neusje trilde. Zijn neusje wiebelde. ‘Haa... haa... haaaTSJOE!’ En daar vlogen de piepkleine vonkjes eruit! ‘Gezondheid!’ zei Luuk. ‘Sorry!’ piepte Peper.

De vonkjes dwarrelden zachtjes naar beneden. Ze kietelden, als sneeuwvlokjes van zonneschijn. ‘Echte draken vliegen hoog en BRULLEN,’ snufte Peper. ‘Maar elke keer als ik het probeer... moet ik niezen en val ik om.’

Maak het met de naam en foto van je kind · Bekijk de verhalenbibliotheek