Jesse en het Maanstraalzaadje

Leeftijd 3–5

Fien, het tuinfeetje, heeft gezien hoe lief Jesse voor de schemertuin zorgt, en geeft hem een gloeiend zilveren zaadje. Hij moet leren geduldig te zijn in het donker, water te geven en te wachten, tot er een glinsterende lichtplant bloeit die helder genoeg is om alle schaduwen te verjagen.

Diep in de schemertuin, waar schaduwen zachtjes sluipen, liep Jesse die nacht naar buiten, want slapen kon hij niet. Hij hield zijn maankannetje stevig vast en gluurde langs de donkere schaduwen... tot er ineens een heel klein lichtje twinkelde tussen de mossige stenen!

Daar stond Mimble, het tuinfeetje, en hij rechtte voorzichtig zijn bladermutsje. ‘Ik heb gezien hoe goed je voor deze tuin zorgt. Ik wist wel dat je dapper was. Ik heb een cadeautje voor je, lieve vriend,’ en hij hikte een vonkje, ‘een zaadje van maanlicht, zilverhelder, om de donkere tuin te verlichten!’

Jesse droeg het heel voorzichtig, langs het oude kale latwerk, naar een plekje zachte donkere aarde dat leek te zeggen: ‘Plant me hier!’ Hij groef een kuiltje, stopte het maanstraalzaadje er stevig in en klopte de aarde eromheen aan, lekker veilig en uit het zicht.

Maak het met de naam en foto van je kind · Bekijk de verhalenbibliotheek