Emma en de gloeiende tuin

Leeftijd 3–5

Als de kleine zeeontdekkingsreiziger Emma een donkere, eenzame grot in het rif vindt, plant zij een tuin van glinsterende zeebloemen om voor alle kleine, slaperige diertjes de weg naar huis te verlichten.

Emma hield van het rif in het ochtendlicht. De visjes flitsten fel. Het water was lekker warm. Maar achter de koralen lag een grot, donker en stil. Een beetje eng, een beetje vreemd.

‘Daar slaapt niks,’ zei Pip, en hij blies zich dapper op. ‘Het is er te donker, te diep, te... oehoe.’ Hij schoot meteen zijn ronde, gezellige zeeanemoon in en verstopte zich.

Het kleine zeepaardje Bram kronkelde zijn staart stevig om een stengel zeewier. ‘Ik wil een veilig plekje om te slapen,’ fluisterde hij. ‘Een zacht plekje. Een plekje met licht.’

Maak het met de naam en foto van je kind · Bekijk de verhalenbibliotheek