Noah en het raadsel van de blauwebessentaart

Leeftijd 6–8

Wanneer de prijswinnende blauwe bessentaart van de kermis vlak voor de jurering verdwijnt, bestuift Noah de vitrine met cacao om aanwijzingen te vinden en volgt hij één smoezelige vingerafdruk helemaal naar een heel hongerige kermismascotte.

‘De prijswinnende taart is WEG!’ riep de juryvoorzitster geschrokken, terwijl ze naar de lege glazen vitrine staarde. Kruimels op het kleedje. Een veeg op het glas. Noah liet zijn karamelappel midden in een hap vallen. Een mysterie! ‘Niemand beweegt,’ zei hij, terwijl hij zijn schoudertas openklikte. ‘Deze kermis is zojuist de plek van een misdaad geworden!’

Nubia kwam aanhollen, haar groene hesje wapperend, haar notitieboekje al open. ‘De jurering begint over een uur,’ zei ze. ‘Als we die taart niet vinden, doet het blauwebessenrecept van de oude Mabel niet mee en verliest ze vanzelf.’ Noah knikte langzaam en hurkte bij de vitrine. ‘Dan zoeken we uit wie dit glas als laatste heeft aangeraakt.’

‘Kijk eens,’ fluisterde Noah, wijzend op een vage vette veeg op het glas. ‘Iemands vingers hebben een afdruk achtergelaten, ook al zien we die nog niet.’ Hij haalde het blikje cacaopoeder uit zijn tas. ‘Tijd om het onzichtbare zichtbaar te maken. Lussen, wervels, bogen: wij komen eraan!’

Maak het met de naam en foto van je kind · Bekijk de verhalenbibliotheek