Daan en het Spook van Vuurtorenpunt

Leeftijd 6–8

Als er spookachtige lichten flitsen vanaf de verlaten Vuurtorenpunt, slaat Daan de handen ineen met een vriendelijke boswachter en een vriendinnetje uit het dorp. Samen bewijzen ze dat slimme ogen en een beetje wetenschap elk griezelverhaal overtreffen.

‘Ze zeggen dat er elke avond een spook het licht in de oude vuurtoren aandoet!’ fluisterde Lotte, terwijl ze haar armen stevig om zich heen sloeg. Daan trok een wenkbrauw op. ‘Spoken hebben geen lantaarn,’ zei hij. ‘Iets anders maakt dat licht. Parkwachter Joost, wilt u ons rondleiden?’ Joost glimlachte en zwaaide het krakende hek open.

Binnen rook de vuurtoren naar zout en oud hout. Een wenteltrap draaide omhoog de schaduwen in, kriiiek... kriiiek onder elke laars. ‘De mensen in het dorp zeggen dat het spooklicht precies bij zonsondergang komt,’ zei parkwachter Joost. ‘Zonsondergang,’ herhaalde Daan. ‘Bewijzen, geen spoken. Die aanwijzing onthouden we.’

Omhoog klommen ze, en hun laarzen galmden. Buiten het piepkleine raampje krijste een meeuw. ‘Dertig jaar zorg ik al voor deze plek,’ zei parkwachter Joost, ‘en nog nooit heb ik een spook ontmoet. Alleen oude machines met geheimen.’ Daan grijnsde over zijn schouder. ‘Dan gaan we hun geheimen opsporen.’

Maak het met de naam en foto van je kind · Bekijk de verhalenbibliotheek