Jesse en de Lichtcode bij het Meer

Leeftijd 6–8

Als er op de camping van Jesse een geheimzinnig licht over het meer begint te knipperen, moet hij het patroon van punten en strepen ontcijferen, één zorgvuldige flits tegelijk, om erachter te komen wie er roept en waarom.

Het kampvuur knetterde zachtjes. Jesse zat in zijn bosgroene ritsjas en zijn gestreepte beige-witte shirt, omgeven door de geur van houtrook, met zijn schrift open op zijn knieën. Aan de overkant van het zwarte meer flikkerde iets. Eén keer. Twee keer. ‘Boswachter Koraal,’ fluisterde Jesse, ‘dat licht aan de overkant is geen vuurvliegje. Het knippert met opzet.’

‘Pak je schrift en kom wat dichter bij het water,’ zei boswachter Koraal, terwijl ze haar touw over haar schouder hing. Ze leidde Jesse, nog steeds in zijn bosgroene ritsjas en zijn gestreepte beige-witte shirt, over het zandpad naar de steiger. ‘Sommige lichtjes op dit meer willen graag praten. Je moet alleen leren luisteren met je ogen.’

Aan het eind van de steiger knielde Jesse, in zijn bosgroene jas, neer en keek weer naar het licht. Kort. Kort. Lang. ‘Dat is niet toevallig,’ zei hij, terwijl zijn potlood snel over het papier krabbelde. ‘Korte en lange flitsen, net als puntjes en streepjes. Kort, kort, lang, wat wil je zeggen? Boswachter Koraal, ik denk dat het morsecode is!’

Maak het met de naam en foto van je kind · Bekijk de verhalenbibliotheek