Sem en de geheime kamer van het oude stadhuis

Leeftijd 6–8

Als Sem een vreemde ruimte van ruim een meter opmerkt tussen de buitenmuur en de gang van het oude stadhuis, moet hij de stoffige bouwtekeningen uit 1890 lezen als een geheime code om een kamer te ontdekken waar al honderd jaar niemand meer in is geweest.

‘Cijfers liegen niet,’ fluisterde Sem, terwijl hij de enorme bouwtekening uitrolde over de tafel in de archiefkamer. Hij droeg zijn mosterdgele ribfluwelen jasje en zijn bosgroene broek en streek het papier glad. Het rook naar oude regen en potloodstof. Nel sprong op een stoel om eraan te snuffelen. Haar neus trilde bij al die geheimen van honderd jaar, die in de lijnen zaten.

De sleutels van meneer Ferro rinkelden toen hij een mok chocolademelk neerzette. ‘Voor de meeste mensen is dat oude papier gewoon een heleboel streepjes,’ zei hij droogjes. ‘Ik zou er mijn middag niet aan verspillen.’ Maar Sem liet zich niet ontmoedigen. Hij volgde met zijn vinger de buitenmuur van het gebouw, hoek voor hoek, als een spoor. ‘Cijfers liegen niet,’ mompelde hij nog eens.

Sem pakte de rolmaat en liep de lange gang buiten de kamer in. Stap voor stap mat hij van de voordeur tot de achterste muur. ‘Tweeënveertig voet,’ riep hij en hij schreef het getal op. Maar Nel bleef plotseling staan, midden in de gang. Ze snuffelde heel diep en haar staart stond opeens stijf en stil.

Maak het met de naam en foto van je kind · Bekijk de verhalenbibliotheek