Lucas en het kompas van het rozendoolhof

Leeftijd 6–8

Als Lucas en twee vrienden verdwalen in een torenhoog rozenhaagdoolhof op het tuinfeest, houdt hij zijn geluksbrengende kompas stevig vast en telt hij de bochten tot aan de fontein. Zo houdt hij zijn vrienden rustig met een plan in plaats van paniek.

Op het tuinfeest klonk muziek en gelach, maar de grootste trekpleister was het rozenhaagdoolhof: hoger dan elke volwassene en vol dikke bladeren. ‘Wie is het eerst bij de fontein in het midden?’ riep Thijs. Lucas grijnsde, pakte het kleine koperen kompas aan zijn koordje stevig vast en rende de ingang in, met Marit en Thijs vlak achter zich.

Ze gingen links, dan rechts, dan weer links, en giechelden bij elke bocht. Maar al snel zagen alle paadjes er hetzelfde uit: groene muur, groene muur, groene muur. ‘Wacht even,’ zei Marit, en ze bleef staan. ‘Waar kwamen we net vandaan?’ Niemand wist het meer. Het gelach werd stil.

De lip van Thijs begon te trillen. ‘We zijn verdwaald! We zijn echt verdwaald!’ Marit drukte haar zonnehoed tegen zich aan. Lucas voelde zijn eigen hart bonzen, hard en snel van de schrik. Toen vonden zijn vingers het kleine kompas aan het koordje, warm en stevig. Hij haalde diep en langzaam adem.

Maak het met de naam en foto van je kind · Bekijk de verhalenbibliotheek