Zoë en de sterrencode

Leeftijd 6–8

Als er een mysterieus kaartje vol gaatjes bezorgd wordt, ontdekt de raadselgek Zoë dat er een geheime sterrenkaart in verborgen zit die je alleen bij lamplicht kunt lezen. Stap voor stap leidt die haar naar een verborgen schatkistje tussen de wortels van een eikenboom in het park.

Zoë hield van een goed raadsel, meer dan van bijna alles. Dus toen ze een envelop op de deurmat vond, zonder naam, zonder postzegel, alleen een zwart kaartje vol piepkleine gaatjes, bonsde haar hart. “Milo,” fluisterde ze, “dit is een echt mysterie.” Milo knipperde langzaam met zijn ogen, en Zoë besloot dat dat ja betekende.

Boven in haar zolderkamer draaide Zoë het kaartje om en om. Het leek nergens op, gewoon een zwart rechthoekje met ponsgaatjes. Maar ze had ooit gelezen dat niets pas echt niets is tot je er een lamp op laat schijnen. “Proberen kan geen kwaad,” zei ze. Milo geeuwde één woord: “Logisch.”

Zoë knipte de koperen lamp aan en hield het kaartje tussen de gloeilamp en de muur. Over het behang bloeiden kleine sterretjes open, glinsterend, alsof een hele nachthemel naar binnen was gesprongen! “Milo, kijk dan!” hijgde ze, haar stem nauwelijks een zucht. “Het zijn niet zomaar gaatjes, het is een sterrenhemel!”

Maak het met de naam en foto van je kind · Bekijk de verhalenbibliotheek