Bram en de Plankenkoorts-symfonie

Leeftijd 6–8

Bram mag een solo zingen voor de hele school en moet zijn bonzende hart en trillende knieën veranderen in een stem die de hele zaal vult.

‘Bram, jij bent gekozen voor de solo!’ zei juf Sanne, terwijl ze op de lijst tikte die op de deur van het muzieklokaal hing. Het hart van Bram maakte een salto. Een solo, alleen hij, helemaal alleen op dat grote podium. Prachtig. Doodeng. Allebei tegelijk.

Die avond zat Bram rechtop in bed, terwijl het maanlicht de gordijnen zilver kleurde. ‘Wat als mijn stem trilt? Wat als ik de woorden vergeet?’ fluisterde hij in de stille kamer, het koordje van het stemfluitje stevig in zijn hand.

De volgende dag, achter de coulissen, voelde de keel van Bram kurkdroog. De gang stond vol met notenstandaards. blies zijn wangen bol en trommelde wiebelig op zijn eigen knieën. ‘Zie je wel?’ zei . ‘Zelfs ik krijg het trillerig. Ik maak er gewoon muziek van.’ Bram lachte bijna, bijna.

Maak het met de naam en foto van je kind · Bekijk de verhalenbibliotheek