Jesse en de belofte op Esdoornplein

Leeftijd 6–8

Als een paar kinderen op het plein de manier van praten van een klasgenoot uitlachen, gaat Jesse schouder aan schouder naast hem staan, wacht geduldig tot hij is uitgesproken en verandert een moment van plagerij in een les over trouw.

Elke dag na school renden Jesse en naar Esdoornplein. ‘Goede vrienden wachten op elkaar,’ zei oma van Jesse altijd, en Jesse geloofde dat. Hij hield van de touwschommel, van het bonk-bonk van de basketbal en het allermeest van de verhalen van over dinosaurussen, ook al deden de woorden er soms lang over om eruit te komen.

‘Raad eens wat ik gevonden heb,’ zei buiten adem. ‘Een f-f-fossiel. Nou ja, ik denk dat het een fossiel is. Het heeft zo'n r-rare vorm...’ ging maar door en vertelde over elke bult en elke richel, terwijl Jesse het zilveren fluitje tussen zijn vingers liet rollen en met zijn oren wijd open luisterde.

Aan de overkant van het plein kwamen twee kinderen van school aanlopen, Daan en Thomas, met de versleten basketbal. Thomas aarzelde en keek schuin opzij, maar Daan grijnsde breed. ‘Zeg het dan gewoon goed,’ riep hij, zo hard dat het hele plein het kon horen. klapte zijn mond dicht.

Maak het met de naam en foto van je kind · Bekijk de verhalenbibliotheek