Emma en de Megafoon van Eerlijk Spel

Leeftijd 6–8

Als de regels van vier-op-een-vierkant steeds veranderen om de jongere kinderen buiten te sluiten, zet Emma haar voeten stevig midden op het veld en spreekt ze luid, duidelijk en eerlijk voor iedereen, zelfs voor de luidste jongen van het schoolplein.

Op basisschool De Regenboog betekende de pauze maar één ding: vier-op-een-vierkant. De afgebladderde rode lijnen waren de lievelingsplek van Emma op het hele schoolplein. ‘Eén hand, doorschuiven, iedereen mag meedoen.’ Die regel kende iedereen uit het hoofd. Ze hield van het stuiteren, van het ritme, van hoe eerlijk het was.

Maar de laatste tijd voelde er iets niet goed. Elke dag bedachten de grootste kinderen een nieuwe regel. ‘Geen kleintjes in vierkant één!’ riep er iemand. Fenna fronste, schriftje in haar hand. ‘Dat is al de vierde nieuwe regel deze week,’ mompelde ze. Emma kreeg een knoop in haar buik. Wat zou de regel van morgen zijn?

Haar beste vriendin , een van de kleinste kinderen uit groep 4, stond buiten de krijtlijn met strak over elkaar geslagen armen. ‘Ze zeggen dat ik te klein ben. Alweer,’ fluisterde ze. Emma voelde iets warms en kriebelends in haar borst opkomen, het gevoel dat altijd betekende dat iets niet eerlijk was. Er moest iets veranderen.

Maak het met de naam en foto van je kind · Bekijk de verhalenbibliotheek