Tess en het schild van licht

Leeftijd 6–8

Als plagende woorden pijn gaan doen, leert Tess van oma Rosa dat gemene woorden zijn als cadeautjes die je niet wilt, en ontdekt ze een glinsterend schild van zichzelf dat alleen zij kan openen.

In de pauze liet Tess een tekening zien van een paarse draak. ‘Wat gek,’ lachte een jongen die Daan heette. ‘Draken zijn helemaal niet paars!’ Tess kreeg rode wangen. De woorden prikten als een plens koud water. Ze keek naar haar groene gympen en wou dat ze kon verdwijnen.

Die avond zat Tess stil aan tafel en prikte in haar erwtjes. ‘Er is iets gebeurd op school,’ fluisterde ze. Haar zilveren hangertje, een klein schildje, voelde zwaar om haar nek. Zou iemand begrijpen hoeveel die woorden pijn hadden gedaan?

De middag erna zat oma Rosa te schommelen op de veranda, met een kopje thee in haar hand. Tess vertelde haar alles. ‘Lieverd,’ zei oma Rosa, ‘gemene woorden zijn net cadeautjes. Iemand houdt ze je voor, maar je hoeft ze niet aan te nemen. Als je nee, dank je wel zegt, blijft dat cadeautje bij degene die het geeft.’

Maak het met de naam en foto van je kind · Bekijk de verhalenbibliotheek