Milas eigen kamer

Leeftijd 6–8

In de eerste nacht in een gloednieuwe kamer, zonder nachtlampje, moet Mila de moed vinden om het onbekende donker te trotseren, met een zaklamp, een nieuwsgierige kat en zonnige herinneringen aan het strand.

Vanavond was de eerste nacht in Milas eigen kamer. Ze droeg haar zachte blauwe pyjama met kleine witte schelpjes erop. Niet meer samen met iemand slapen, geen nachtlampje dat in de hoek gloeide, alleen zij, een nieuw bed en dozen die nog uitgepakt moesten worden. “Je bent nu een groot meisje,” zeiden ze thuis. Mila glimlachte, maar het donker buiten het raam zag er ook heel erg groot uit.

Pepper de kat sprong op het quilt en spinde luid. “Ik ben tenminste niet helemaal alleen,” fluisterde Mila, terwijl ze Pepper achter de oren kriebelde. Buiten schuurden de takken van de hoge boom zachtjes langs het glas, als vingers die tikten om binnen te mogen.

Het lampje klikte uit. Het donker slokte de hele kamer op. Mila trok de deken tot onder haar kin. “Denk aan het strand,” fluisterde ze tegen zichzelf. Maar die gedachte gleed snel weg, verjaagd door elk vreemd nieuw gekraak van het huis dat tot rust kwam voor de nacht.

Maak het met de naam en foto van je kind · Bekijk de verhalenbibliotheek