Lucas en de maantuin zonder grond

Leeftijd 6–8

In een glazen tuinkoepel op de maan moet Lucas een stervende aardbeienoogst redden door het juiste voedingswater en de juiste kleuren licht te mengen, met een beetje hulp van een aardappelvriendin van Mars die via video meekijkt.

Driehonderdzesentachtigduizend kilometer van huis woonde Lucas in een glazen tuin op de maan. Rijen aardbeientorens zoemden onder rood en blauw licht. “Geen grond, geen zonlicht, geen probleem,” zei hij graag, terwijl hij zijn gloeiende voedingsstaafje aan zijn riem klipte.

Maar vandaag was er iets mis. De aardbeibladeren hingen slap als vermoeide vlaggetjes, bleek en papierdun aan de randen. Lucas kreeg een kriebelend gevoel in zijn buik. “Bolt, doe een scan,” zei hij, terwijl hij neerknielde bij de dichtstbijzijnde toren. Bolts antennes wiebelden. “Voedingsniveau: te laag! Heel, heel laag!” piepte hij, en hij knipperde met drie droevige rode lampjes. “Wat als ik he

Lucas drukte het gloeiende staafje in de watertank. De punt lichtte bleekgeel op. “Te weinig stikstof,” las hij hardop voor uit zijn tuindagboek. “Aardbeien hebben de juiste voedingsmix nodig, net als een recept.” Hij beet op zijn lip en dacht diep na, zijn gezicht verlicht door de gloed van het staafje.

Maak het met de naam en foto van je kind · Bekijk de verhalenbibliotheek