Zoë en de storm boven Klokkenhaven

Leeftijd 6–8

Als wervelende wolken op het satellietscherm verschijnen, moet de jonge weervrouw Zoë de geheime tekens van de lucht op tijd lezen om een stadje aan zee te waarschuwen, voordat de storm het water over de kust jaagt.

Elke zaterdag klom Zoë de wenteltrap van de oude vuurtoren op om Mateo te bezoeken, de weerman van de haven. “Zijn er vandaag stormen?” vroeg ze, terwijl ze op haar zilveren weerscanner tikte. “Kijk naar de lucht, vertrouw op de tekens,” mompelde Zoë, haar eigen lievelingsspreuk. “Laten we de satelliet bekijken,” zei Mateo. Hij zette een hele wand vol gloeiende schermen aan. Ver weg op zee krulde

“Die wervel is een tropische storm,” legde Mateo uit. “Satellieten hoog in de ruimte maken om de paar minuten foto's van de wolken, als een camera in de lucht.” Zoë, in haar groenblauwe jas, boog zich dichter naar het scherm. Ze rook de zoute ochtendlucht die door het raam naar binnen waaide, terwijl de wervel witter en dikker werd. “Hij wordt groter,” fluisterde ze. Buiten krijste Pepper schel en

“Satellieten laten ons de wolken zien,” zei Mateo, “maar om de wind te zien die in de storm ronddraait, hebben we ook radar op de grond nodig.” Hij stapte achter het bedieningspaneel en schakelde over naar een tweede scherm, vol wervelende kleuren als een regenboogwindmolentje. “Dat is Dopplerradar,” zei hij. “Die luistert naar de wind, hier vanaf de grond.”

Maak het met de naam en foto van je kind · Bekijk de verhalenbibliotheek