Tess en de Fluitende Baai

Leeftijd 6–8

Als Tess een hydrofoon in de baai laat zakken, ontdekt ze dat elke wilde dolfijn een eigen muzikale naam heeft, en dat een eenzaam kalfje roept om een vriendje van zijn eigen leeftijd.

Tess hield van geluiden die zo zacht zijn dat je oren ze bijna niet horen: het gezoem van bijen, het tikken van een klok. Vandaag stond ze op de onderzoeksteiger met een opgerolde oranje kabel en keek ze uit over de baai. “Luister goed,” fluisterde ze. “Ergens onder water zingt de baai, en ik ga haar lied leren kennen.”

Een arm reikte met een klembord naar voren. “Klaar om de buren te ontmoeten?” zei kapitein Marloes, met een warme stem vlak naast haar. Ze gaf Tess de hydrofoon met de koperen rand. “Deze kleine microfoon hoort onder water. Laat hem langzaam zakken en wacht maar af.” De handen van Tess trilden van opwinding terwijl ze de kabel vasthield.

Naar beneden ging de hydrofoon, door het blauwgroene water, langs wapperende linten van kelp. Tess drukte de koptelefoon tegen haar oren en hoorde het: geklik als kleine castagnetten, en daarna een lang, kronkelend gefluit. “Daar!” hijgde ze. “Dat is een dolfijn die praat!”

Maak het met de naam en foto van je kind · Bekijk de verhalenbibliotheek