Zoë en de mistnetten voor de dorstige bomen

Leeftijd 6–8

Als de boomgaard van haar familie op de heuvel droog en stoffig wordt, spant Zoë samen met een ervaren buurvrouw gaasnetten over de mistige bergkam om kleine miströpfjes voor de bomen te vangen, druppel voor druppel.

De fruitbomen in Zoës boomgaard hingen slap als vermoeide paraplu's. Al weken was er geen druppel regen gevallen. “Onze watertank is bijna leeg,” riep oma vanaf de veranda. “Druppel voor druppel verzinnen we wel iets,” zei Zoë. Ze trok haar zonnehoed stevig op haar hoofd en stapte op de mistige bergkam af.

Boven op de bergkam zag Zoë dat Mara een hoog net tussen twee houten palen spande. “Elke ochtend komt de mist zo dik als wol aanrollen,” zei Mara, terwijl ze met haar eeltige hand over het gaas streek. “Druppel voor druppel vang ik er al jaren water mee. Kom maar dichterbij, dan laat ik zien hoe.”

“Mist is geen regen,” legde Mara uit. “Het zijn piepkleine waterdruppeltjes die in de lucht zweven. Ze zijn te licht om te vallen. Het net vangt die kleine mistdruppeltjes als ze met de wind voorbijdrijven.” Zoë hield haar loep tegen het gaas en slaakte een zucht van verbazing. Overal aan de draadjes hingen zilveren kraaltjes.

Maak het met de naam en foto van je kind · Bekijk de verhalenbibliotheek