Emma en de Lavatunnel op de Maan

Leeftijd 6–8

Als Emma een verborgen holte ontdekt onder de Oceaan der Stormen op de Maan, moet ze bewijzen dat de gigantische lavatunnel astronauten kan beschermen tegen gevaarlijke kosmische straling.

De Oceaan van Stormen lag grijs en stil, met stofheuvels als bevroren golven. “Mijn scanner zegt dat daar beneden iets is,” zei Emma, terwijl ze neerhurkte bij een gebarsten stuk grond. Orbie piepte. “Kans op een holle ruimte: groot.” Ze grijnsde. “Kom, dan gaan we een maangrot zoeken.”

Ze bewoog de scanner langzaam over het stof. Op het kleine schermpje verscheen groen licht dat zich uitspreidde en een lange, gebogen schaduw onder de grond liet zien. “Dat is geen scheur,” fluisterde Emma. “Dat is een tunnel. Een gigantische.” Orbies oog werd groot. “Ik reken opnieuw. Dit verandert alles.”

Ze volgden de verborgen bocht over de vlakte, tot de grond openging in een donker, gapend gat. Emma hurkte aan de rand, met bonzend hart. “Een lavatunnel,” zei ze. “Die is ontstaan toen oude vulkanen hier onder de grond stroomden, miljoenen jaren geleden.” Orbie voegde eraan toe: “En hij is nooit ingestort. Wat een geluk.”

Maak het met de naam en foto van je kind · Bekijk de verhalenbibliotheek