Sophie en de Fluisterende Lucht

Leeftijd 6–8

Op een ochtend in de woestijn wordt Sophie een dag lang dirigent bij een enorme radiotelescoop. Ze leert dertig schotels te laten samenwerken als één groot oor voor de hemel, en bouwt daarna thuis een kleine versie om echte weervoorspellers te helpen een zonnestorm te lezen.

Sophie stapte uit het busje de wijde woestijnochtend in. Haar laarzen knerpten op het bleke zand. Dertig reusachtige witte schotels stonden in een grote boog, stil en onbeweeglijk, te wachten. ‘Vandaag ben jij de leider van het team,’ zei dokter Sanders met een grijns. ‘Luister goed, dan geeft de hemel antwoord,’ voegde ze eraan toe. Haar buik maakte een blij sprongetje. Kon ze echt dertig reuzeno

In de controlekamer knipperden de schermen met golvende lijnen. ‘Radiogolven zijn onzichtbare rimpelingen,’ zei dokter Sanders, ‘zoals geluid dat veel verder reikt dan oren kunnen horen.’ Sophie drukte op een knop. Zoem! Een schotel werd wakker en draaide langzaam rond. ‘Eén schotel alleen hoort een fluistering,’ zei ze. ‘Dertig samen horen een schreeuw. Luister goed!’

‘Ons doelwit,’ zei dokter Sanders, ‘is een neutronenster. Hij draait zo snel dat hij elke seconde een radiostraal uitzendt, zo regelmatig als een hartslag.’ Sophie hapte naar adem. ‘Een hele ster die zo tikt?’ ‘Regelmatiger dan je eigen hartslag,’ lachte ze. ‘Kom, we gaan zijn puls vangen. Luister goed!’

Maak het met de naam en foto van je kind · Bekijk de verhalenbibliotheek