Zoë en de Tuin van Verborgen Gevoelens

Leeftijd 6–8

Als Zoë een magische tuin ontdekt waar de planten haar buien weerspiegelen, leert ze dat zelfs de prikkeligste gevoelens geduld nodig hebben om uit te bloeien tot iets moois.

Zoë duwde het zware ijzeren hek open. Binnen zoemde de tuin van een vreemd, zacht licht. Elk blaadje leek te glinsteren, alsof het wachtte tot zij het pad zou volgen.

Opeens begon een struik met scherpe, donkere doorns te trillen. Het was de Frustratiestruik. Hij wiebelde en prikte, en Zoë voelde een prikkelende hitte diep in haar borst.

Zoë probeerde de doorns weg te duwen. “Hou op!” riep ze. Maar de struik werd alleen maar prikkeliger. Hoe harder ze vocht, hoe meer de doorns naar haar kleren graaiden.

Maak het met de naam en foto van je kind · Bekijk de verhalenbibliotheek