Dinozaurowy dzień Antoni w muzeum

Wiek 3–7

Kiedy w muzeum gasną światła, a drzwi zamykają się na noc, Antoni odkrywa, że szkielety dinozaurów budzą się głodne wspomnień o tym, co kiedyś jadły. Zanim wzejdzie słońce, musi odczytać wskazówki ukryte w ich zębach.

Muzeum właśnie się zamykało. Światła przygasły. Antoni został jeszcze chwilę i zawiązywał kokardkę na bucie. — Zanim wstanie słońce, musimy sobie wszystko przypomnieć, bo te dinozaury mogą zapomnieć o wszystkim!

Długoszyj zamrugał wielkimi kościanymi oczami i westchnął powoli, aż zaskrzypiało. — Oj, oj — powiedział. — Za nic nie mogę sobie przypomnieć, co jadłem, zanim zrobiło się ciemno. Boję się, że do rana zapomnę o wszystkim!

— Ja ci pomogę! — zawołał Antoni i podskoczył z radości. — Poszukajmy wskazówek, to najlepszy sposób! Zęby opowiadają, co jadły dinozaury. Płaskie i szerokie czy ostre i spiczaste?

Stwórz z imieniem i zdjęciem swojego dziecka · Przeglądaj bibliotekę opowieści