Julia i spokojny staw

Wiek 3–5

Julia chce wyraźnie zobaczyć w ogrodowym stawie swoją uśmiechniętą twarz i zabawkową łódeczkę, ale chlapanie tylko wzburza wodę i robi z niej falujący bałagan — aż odkrywa, że gdy się uspokoi, woda zamienia się w idealne, gładkie lustro.

Okładka „Julia i spokojny staw”

Wieczór wszedł do ogrodu cicho i złoto. Julia pobiegła prosto nad staw, buty tupały, a niebieski naszyjnik z kamyków podskakiwał. — Chcę zobaczyć swoją twarz w wodzie! — zawołała i pomachała do łódeczki, która kołysała się przy liściach lilii wodnych.

Julia uklękła na brzegu stawu, zanurzyła w wodzie czubki palców obu rąk i zaczęła szybko mieszać. Chlap! Chlap! Małe fale podskakiwały i bryzgały na kamienny brzeg.

Woda zrobiła się falująca i szara, jak maleńkie burzliwe morze. Julia szukała swojej twarzy i łódeczki, ale z wody patrzyły na nią tylko mętne wiry.

Strona 1 książki „Julia i spokojny staw”Strona 2 książki „Julia i spokojny staw”Strona 3 książki „Julia i spokojny staw”

Stwórz z imieniem i zdjęciem swojego dziecka · Przeglądaj bibliotekę opowieści