Julia i Lustro Kochania Siebie

Wiek 3–5

Po umyciu zębów Julia zagląda do lusterka w kształcie księżyca, przez chwilę się wstydzi, a potem znajduje w sobie odwagę, by powiedzieć najcieplejsze słowa, jakie zna: dobra, odważna i kochana.

Okładka „Julia i Lustro Kochania Siebie”

Szur, szur, szur! W górę i w dół. Julia szorowała tak długo, aż zęby zalśniły bielą. – Gotowe! – zachichotała i odłożyła szczoteczkę z wesołym brzdęknięciem.

Wtem wleciała świetlikowa Iskierka – mała świetlica – mrugnęła dwa razy i przysiadła na ramce lusterka. – Błyśnij i leć! – zanuciła Iskierka. – Ktoś czeka, żeby się z tobą przywitać!

Julia zerknęła w okrągłe lusterko. Ale jej oczy wyglądały tak wielkie i jasne, że spuściła głowę, policzki jej zarumieniły się, i odwróciła wzrok.

Strona 1 książki „Julia i Lustro Kochania Siebie”Strona 2 książki „Julia i Lustro Kochania Siebie”Strona 3 książki „Julia i Lustro Kochania Siebie”

Stwórz z imieniem i zdjęciem swojego dziecka · Przeglądaj bibliotekę opowieści