Alicja i kołysanka małej komety

Wiek 3–5

Na dachu przytulnego domu pełnego map gwiazd Alicja zauważa spadającą kometę, która straciła swój blask, i małą kartonową rakietą, która zmienia się w prawdziwą, leci do niej, by kołysanką przywrócić jej światło.

Okładka „Alicja i kołysanka małej komety”

Wysoko na dachu, gdzie gwiazdy tak blisko, Alicja patrzy, jak kometa zaczyna lśnić ślicznie. Zaśpiewała: „Świeć, świeć, kometo, przyjaciółko ma, świeć!” – i zobaczyła, jak kometa spada i gaśnie w ciemnej nocy.

Kometa blednie, jej światło jest coraz cieńsze. „Och nie – mówi Alicja – jej blask zaraz zniknie! Muszę jej pomóc, żeby znów świeciła stąd, z wysoka. Mała kometa potrzebuje przyjaciela, a ja mogę nim być.”

Na podwórku stoi rakieta ze starych kartonów, pomalowana jasno i kolorowo. Alicja wsiada do środka z uśmiechem pełnym nadziei. „Polećmy wysoko i pomóżmy Pipowi znów zaświecić!”

Strona 1 książki „Alicja i kołysanka małej komety”Strona 2 książki „Alicja i kołysanka małej komety”Strona 3 książki „Alicja i kołysanka małej komety”

Stwórz z imieniem i zdjęciem swojego dziecka · Przeglądaj bibliotekę opowieści