Sennogwiezdny uścisk Lena

Wiek 3–5

Po całym dniu biegania, skakania i gonienia słoneczka Lena jest zbyt rozbujana, żeby usiedzieć spokojnie — aż wreszcie zbiera wszystkie pluszaki w jedno przytulne kółeczko i szeptem dziękuje za cały dzień, a to pomaga jej uspokoić się i zasnąć głębokim, spokojnym snem.

Okładka „Sennogwiezdny uścisk Lena”

Cały dzień Lena biegała i ścigała się z wiatrem. Teraz niebo robi się miękkie i złote. Nóżki jeszcze wiercą się, rączki jeszcze wiercą się. Czas zwolnić, mała biegaczko.

„Kapcie z nóżek – hop! – a teraz zaparkuj je równiutko!” Lena ustawia dwa małe kapcie przy łóżku, jak dwie łódeczki zacumowane po długim dniu na morzu.

Ale wiercące się nóżki jeszcze nie chcą siedzieć spokojnie! Lena podskakuje i kręci się na dywanie. — Potrzebuję mojego kółeczka — mówi — zanim będę mogła odpocząć.

Strona 1 książki „Sennogwiezdny uścisk Lena”Strona 2 książki „Sennogwiezdny uścisk Lena”Strona 3 książki „Sennogwiezdny uścisk Lena”

Stwórz z imieniem i zdjęciem swojego dziecka · Przeglądaj bibliotekę opowieści