Filip i zegarowy goblin Skrzypuś

Wiek 3–5

Gdy zardzewiały, nadąsany goblin zagradza drogę na ogrodowym moście, Filip odkrywa, że skrzypiący, obolały przeciwnik potrzebuje tylko odrobiny życzliwości i kropli oliwy, żeby zostać przyjacielem.

Filip w miękkiej, watowanej tunice z przygaszonego niebieskiego filcu i w okrągłej glinianej zbroi pomaszerował do ogrodowej furtki. Buty chrzęściły na omszałych kamieniach. Gdzieś za żywopłotem rozległo się: Skrzyp, skrzyp — stary skrzypku!

Na moście stał jakiś zgarbiony kształt. W cieniu otworzyło się dwoje latarniowych oczu. — NIKT nie przejdzie przez mój most! — jęknął. Skrzyp, skrzyp — stary skrzypku!

Filip podszedł bliżej, trzymając piankowy miecz nisko i spokojnie przy boku. Z bliska goblin wyglądał na małego i pogniecionego, a jego zardzewiałe kolana stukały o siebie. — Au — mruknął goblin. — Aua, aua.

Stwórz z imieniem i zdjęciem swojego dziecka · Przeglądaj bibliotekę opowieści