Gwiezdna piosenka Antoni

Wiek 3–5

Każdej nocy Antoni płynie drewnianą łódeczką po niebie i zamiata gwiezdny pył, żeby gwiazdozbiory lśniły, aż pewnego razu spada stóg malutkich gwiazdek, które trzeba bezpiecznie ukołysać do snu.

Gdy dzieci zasypiają, a w oknach gasną światła, niebo robi się miękkie i głębokie. Antoni wsiada do drewnianej łódeczki, w fartuszku, na wszelki wypadek. Zamiata gwiazdy, zamiata gwiazdy, żeby śpiące dzieci zachowały swoje sny.

Wyżej, wyżej płynie łódka, mija srebrne drzwi księżyca. Chmurka Mgiełka płynie tuż obok niego i chichocze: — Zamiataj gwiazdy, zamiataj gwiazdy, po to jest niebo!

Oto Niedźwiedzica, cała szara od kurzu, jej blask zrobił się cienki i blady. Antoni bierze miotełkę z księżycowego promyka i zamiata gwiezdny pył, zamiata do czysta, aż wokół rozlewa się złote światło.

Stwórz z imieniem i zdjęciem swojego dziecka · Przeglądaj bibliotekę opowieści