Lena i Bursztynowy Pałac Królowej Pszczół

Wiek 3–5

Zaproszona do zaczarowanego ula, Lena — czterolatka z rozczochraną rudą czupryną, piegami i jasną cerą — poznaje łagodne pszczoły robotnice, które zamieniają słodki nektar w złoty miód, i uczy się prostej zasady: patrzę, nie dotykam.

Okładka „Lena i Bursztynowy Pałac Królowej Pszczół”

Lena zobaczyła puchatą pszczołę na lawendowym kwiatku. Została krok dalej, grzecznie, żeby pszczółka miała dużo miejsca. „Chodź, pokażemy ci nasz ul” — zabzyczało coś w powietrzu. Zawirował obłoczek pyłku i Lena zaczęła się zmniejszać, zmniejszać, aż była malutka jak pszczółka.

Malutka jak ziarenko, Lena spojrzała w górę na drzwi z woskowego złota. Pszczoła Bzyk zabzyczała: „Witaj, przyjaciółko! Zobacz, co potrafią pszczoły!” Lena przełknęła ślinę, wzięła głęboki oddech i weszła do środka, odważna i dzielna.

W środku ściany były bursztynowe, pełne sześciokątnych komórek w równych rzędach. Okna z plastra miodu świeciły jak małe słoneczka, a Lena stanęła jak wryta. Jakaś pszczoła śmignęła tuż obok i Lena aż podskoczyły ramiona. — Spokojnie — szepnął Bzyk. — My tylko patrzymy, jak rośnie nasz pałac.

Strona 1 książki „Lena i Bursztynowy Pałac Królowej Pszczół”Strona 2 książki „Lena i Bursztynowy Pałac Królowej Pszczół”Strona 3 książki „Lena i Bursztynowy Pałac Królowej Pszczół”

Stwórz z imieniem i zdjęciem swojego dziecka · Przeglądaj bibliotekę opowieści