Kuba i tajna wiadomość w cytrynowym soku

Wiek 6–8

Kiedy partnerka detektywa podaje Kuba pustą kartkę, Kuba musi odgadnąć, dlaczego wcale nie jest pusta — i ogrzać prawdę, zanim trop wystygnie.

Okładka „Kuba i tajna wiadomość w cytrynowym soku”

— Przesyłka specjalna! — oznajmiła Nela i wsunęła złożoną kartkę w szparę blaszanej skrzynki na listy. Kuba rozłożył ją powoli, ostrożnie przesuwając piegowate palce po zgięciach. Pusta. Zupełnie pusta. — I to wszystko? — zapytał. Nela uśmiechnęła się, poprawiając okrągłe okulary. — Przyjrzyj się dokładniej, detektywie.

W klubowym domku Kuba podniósł kartkę pod okno. Nic. Żadnych kresek, żadnych plam, nawet odcisku palca. — Może ona naprawdę jest pusta — mruknął, marszcząc czoło nad pustą stroną.

Nela stuknęła w drewnianą skrzynkę ze wskazówkami. — W zeszłym tygodniu wskazówka mówiła o cytrynach, pamiętasz? Może ta kartka też skrywa tajemnicę. — Oczy zabłysły u Kuba z radości. — Ukryta wiadomość... napisana czymś, czego nie widać!

Strona 1 książki „Kuba i tajna wiadomość w cytrynowym soku”Strona 2 książki „Kuba i tajna wiadomość w cytrynowym soku”Strona 3 książki „Kuba i tajna wiadomość w cytrynowym soku”

Stwórz z imieniem i zdjęciem swojego dziecka · Przeglądaj bibliotekę opowieści