Lena i zamieniony obraz w galerii

Wiek 6–8

Podczas szkolnej wycieczki do wielkiej miejskiej galerii Lena z czułym nosem wyczuwa trop, którego nikt inny nie zauważył — i musi znaleźć w sobie odwagę, by się odezwać, zanim sekret fałszerza zniknie na zawsze.

— Skrzydło trzecie, kochani — tu mieszkają nasze najstarsze skarby! — zawołała pani Ania, prowadząc klasę po rozbrzmiewającym echem marmurowym korytarzu. Lena podskakiwała na przedzie, a lupa na zielonym sznurku kołysała się jej przy boku. Dziewczynka z szeroko otwartymi oczami oglądała każdą złoconą ramę. Ta wycieczka od początku zapowiadała się wyjątkowo. Jakie skarby czekają za rogiem?

Zatrzymali się przed ogromnym portretem surowego starego kapitana, namalowanym w 1850 roku. — To mój ulubiony obraz — powiedziała z dumą pani Ania. Lena pochyliła się blisko, zdjęła lupę ze sznurka i przyjrzała się namalowanym oczom kapitana. Coś w tym obrazie budziło jej ciekawość — ale co?

Nagle Lena pociągnęła nosem. — Chwileczkę... pachnie farbą — szepnęła. — Świeżą farbą. też zmarszczył nos. — Stare obrazy tak nie pachną, prawda? Lena powoli pokręciła głową, a jej warkocze zakołysały się na boki. — Mokra farba nie kłamie — mruknęła pod nosem. Z portretem kapitana działo się coś bardzo dziwnego.

Stwórz z imieniem i zdjęciem swojego dziecka · Przeglądaj bibliotekę opowieści