Alicja i kołdra, która pamiętała

Wiek 6–8

Kiedy Alicja znajduje starą papierową mapę w drewnianym pudełku pod luźną deską podłogi, domyśla się, że rodzinna kołdra to naprawdę mapa do ukrytego gospodarstwa pionierów w dolinie za podwórkiem.

— Ta kołdra należała do twojej praprababci — powiedziała babcia Basia i rozłożyła ją na podłodze w pokoju do szycia. Alicja pochyliła się nisko, a mosiężna lupa zakołysała się jej na sznurku. Trójkąty szły rzędami jak małe lecące gęsi. — Zaraz — powiedziała powoli — gęsi zawsze lecą w TĘ SAMĄ stronę. A jeśli te trójkąty gdzieś wskazują? — Kołdry pamiętają różne rzeczy — odparła babcia Basia z uśmi

Jedna deska przy oknie zachwiała się, gdy Alicja oparła na niej kolano. obwąchał szparę i zaskomlał, szybko machając ogonem. Alicja ostrożnie podważyła deskę palcami. Pod spodem leżało małe drewniane pudełko, zakurzone, ale suche. — , patrz! — szepnęła, a serce waliło jej jak bęben.

W pudełku leżała stara papierowa mapa, trochę pomarszczona i miękka na rogach. Z jednej strony biegły blade cyferki, jak na róży wiatrów. — To nie jest zwykły papier — powiedziała Alicja z szeroko otwartymi oczami. — To wskazówki! Babciu Basiu, zobacz! Babcia Basia sięgnęła zza stołu i wygładziła mapę. — Twoja praprababcia uszyła tę kołdrę właśnie według tej mapy.

Stwórz z imieniem i zdjęciem swojego dziecka · Przeglądaj bibliotekę opowieści