Zosia i tajemnica piórka w ogrodzie

Wiek 6–8

Kiedy Zosia znajduje w ogrodzie dziwne piórko w paski, musi użyć wskazówek, liczenia i wiernego atlasu ptaków, żeby odkryć, do jakiego ptaka należy. Przy okazji poznaje najważniejszą zasadę naukowców: patrz, ale nie zabieraj.

— , patrz! — szepnęła Zosia i zatrzymała się w pół kroku. Przy płocie, w trawie, wystawało coś jaskrawego w paski. To NIE był płatek słonecznika. To NIE był liść. Detektywistyczny nos dziewczynki zaczął świerzbieć. Cokolwiek to było, wyglądało na początek bardzo dobrej zagadki.

Z bliska piórko było jeszcze dziwniejsze. Grube czarne pasy przecinały jaskrawożółte smugi, jak maleńka flaga w paski. — Prawdziwy detektyw nigdy nie dotyka dowodów gołymi rękami — przypomniała sobie Zosia. — Co mówią dowody? — szepnęła i patrzyła, i patrzyła jeszcze uważniej.

— Mam tu piórko, to ślad! — zawołała Zosia w stronę płotu. Zza płotu pomachała do niej czyjaś ręka, a ciepły głos popłynął nad słonecznikami: — Ślad, mówisz? To zadanie dla twojego atlasu ptaków. Biegnij po niego, detektywko!

Stwórz z imieniem i zdjęciem swojego dziecka · Przeglądaj bibliotekę opowieści