Julia i tajemnica papierowego żurawia

Wiek 6–8

Gdy tajemniczy papierowy żuraw puka w jej okno, Julia musi zapamiętać każde zagięcie, zanim atrament w środku zacznie blednąć, rozłożyć go bez jednego rozdarcia, odczytać jego sekret i złożyć wszystko z powrotem dokładnie tak, jak było.

Stuk. Stuk. Stuk. Coś wylądowało na parapecie z najcichszym stuknięciem. – Żuraw! ŻURAW! – zapiszczał Pimpek, podskakując na biurku. Julia podniosła głowę znad zeszytu. To był papierowy żuraw, złożony tak starannie, że wyglądał, jakby zaraz miał odlecieć.

Julia uniosła żurawia pod światło i obracała go powoli. – Każde zagięcie jest ostre jak brzytwa, Pimpku. Ktoś zrobił go specjalnie. – Pimpek obwąchał papier, a wąsiki mu drżały. – Ooo, szyfr! Rozłóż go, rozłóż! – Jeszcze nie – powiedziała Julia. – Najpierw dokładnie się przyjrzę.

– Ostrożnie, ostrożnie, ostrożnie – mruczała Julia, otwierając zeszyt. – Muszę zapamiętać każde zagięcie, zanim dotknę choćby jednej fałdki. – Pimpek przycisnął obie łapki do policzków. – Ja bym NIGDY tak długo nie wytrzymał – zapiszczał i zakręcił się w małym kółeczku.

Stwórz z imieniem i zdjęciem swojego dziecka · Przeglądaj bibliotekę opowieści