Szymon i spokojny, mocny głos

Wiek 6–8

Kiedy szkolny łobuz popycha Szymon, żeby wywołać bójkę, Szymon odkrywa siłę większą niż pięści: spokojny oddech, pewny głos i odwagę, by powiedzieć o wszystkim dorosłemu.

Dzwonek na przerwę! Szymon wybiegł na boisko szkolne. Srebrny wisiorek podskakiwał mu na piersi. Miał na sobie czerwoną rozpinaną bluzę i koszulkę w żółto-białe paski. Piaskownica skrzyła się w słońcu, huśtawki skrzypiały, a piłka w paski czekała przy drabinkach. — Kto pierwszy przy drabinkach! — zawołała Hania. Jej dwa warkocze fruwały nad fioletową sukienką ogrodniczką.

Szymon pierwszy chwycił piłkę w paski i uśmiechnął się szeroko. — Mam ją! — Wtedy podszedł w zielonej koszulce w paski. Tupał nogami, ręce miał założone na piersi, a policzki czerwone. — To moja piłka. Oddawaj! — warknął. Stanął przed naszym bohaterem w swoich zwykłych brązowych butach, twardo jak mur.

BUM! mocno popchnął go w pierś. Szymon cofnął się o krok, zabrakło mu tchu. — Uff! — Warkocze Hani zamarły w powietrzu, a ona głośno westchnęła. Całe boisko jakby wstrzymało oddech i czekało, co zrobi Szymon.

Stwórz z imieniem i zdjęciem swojego dziecka · Przeglądaj bibliotekę opowieści