Jan i kołdra ze gwiezdnych ściegów

Wiek 3–5

Gdy Jan znajduje w ogrodzie przygasłą małą gwiazdkę, zbiera nitki z księżycowego światła i dobroci i szyje magiczną kołdrę, która przywraca nocnemu niebu blask.

Wysoko na dachu noc była cicha, ale gwiazdy zgasły i znikły. Księżyc poszedł się bawić gdzieś daleko. Jan patrzył w puste niebo. Wtedy zobaczył maleńką, migotliwą iskierkę, która powoli spadła na trawę.

Mała gwiazdka drżała, jej światełko gasło coraz bardziej. Jan uklęknął na drewnianej podłodze i wstrzymał oddech, przejęty. Wyciągnął ostrożnie rękę, żeby jej pomóc, i znalazł dla niej ciepłe miejsce, gdzie mogła schować się przed nocą.

— Uszyję ci kołdrę — szepnął Jan cichutko. — Kołdrę ze snów i srebrnych nitek, żebyś znów zaczęła świecić. Zebrał swoje kółko do haftu i złotą włóczkę, usiadł pod aksamitnym niebem, a wieczorny wiatr głaskał go po twarzy.

Stwórz z imieniem i zdjęciem swojego dziecka · Przeglądaj bibliotekę opowieści